Vorige pagina


De indexsprong, versie MICHEL I

1/01/2015

De indexsprong, versie MICHEL I

Omdat een indexsprong wat zou kunnen doen aan
de loonhandicap waarmee ons landje worstelt, werd dit geserveerd bij de regeringsonderhandelingen. Intussen blijkt de index uit zijn sas en noteert die op historisch lage niveaus. Vandaar zal de hele indexsprong-saga wellicht een stille dood sterven, is het niet in theorie, dan toch in de praktijk.

 

Maar het gaf de regering wel een ideetje: gezien de indexering van de fiscale grensbedragen amper wijzigingen vertoont, kunnen we die wijziging misschien ineens voor 4 jaar schrappen. Op die manier zien we jammer genoeg geen snelle wijziging in o.a. de volgende maxima:

De vrijgestelde intresten op een spaarboekje: € 1.880,00
Het aftrekbare bedrag aan pensioensparen: € 940,00
Het aftrekbare bedrag aan langetermijnsparen: €2.260,00
Het aftrekbare bedrag aan giften: € 376.350,00 (Wie denkt nadeel te zullen hebben van de niet-naleving van dit maximum: geef voor uw schenking misschien eens een belletje, we komen dan eens langs met een bloemetje, een flesje wijn en wat pralines voor een amicale babbel…) ;-)

 

Vanaf 2018 zou de indexering weer herrijzen, echter zonder de bevriezing van de jaren 2014-2017 in te halen. Het ABVV parafraserend, zouden we kunnen zeggen dat we dus allemaal levenslang deze ingreep zullen voelen omdat we de effecten ervan dus eeuwig zullen meeslepen…

 

Aan de belasting op het met pensioensparen vergaard kapitaal morrelt de regering nu ook wat: het tarief zakt van 10% naar 8%. Maar juich niet te vlug en al helemaal niet te uitbundig: ook nieuw is dat men op het kapitaal dat nu (31/12/2014)  al op een hoopje verzameld werd, de komende 5 jaar telkens 1% zal afromen als “voorschot” op die 8%. ’t Is namelijk nu dat de kas leeg is, nietwaar?

 

De fiscus wordt steeds driester

 

Een aannemer besloot van eenmanszaak naar vennootschap over te schakelen en had wijselijk besloten om zijn materiaal privé te houden en door te verhuren aan de net boven de doopvont gehouden vennootschap.

Leek leep: die huur wordt veel goedkoper belast dan beroepsinkomen uit arbeid (lees: een gewone wedde) en er worden ook geen sociale bijdragen op berekend, dus twee keer winst. Op de vraag “wat kan hier in Godsnaam mee misgaan” kwam het antwoord in de gedaante van een belastingcontroleur die vond dat deze verhuur de verderzetting was van de beroepsactiviteiten van onze aannemer. Zelfs het Hof van Beroep van Antwerpen volgt de controleur daar nu in. Moraal van het verhaal:

wat leuk lijkt, blijft het niet altijd, dus oppassen geblazen voor wie dergelijke aantrekkelijke droombeelden koesterde!

 

De fiscale melkkoe bij uitstek

 

Wij Belgen houden van onze wagen en de fiscus weet ons op die zwakke plek zeer goed te raken. We zijn nu al een tijd gewoon aan de ingewikkelde formule om het voordeel alle aard te bepalen en we hebben er al vrede mee genomen dat de CO²-uitstoot in de formule zit uit “milieuoverwegingen”. Het milieu is echter een kwaaie tante want elk jaar wordt de referentie uitstoot wat lager gezet, zodat uw wagen blijkbaar jaar na jaar vervuilender wordt. God ja, alle uitvluchten zijn goed om u wat meer uit te persen, zullen we maar denken, zeker? Voor de moedigsten onder u die verder lezen: de coëfficiënt voor dieselwagens gaat van 93 naar 91 gram per kilometer uitstoot en bij benzinewagens maken we een verstrenging van 112 naar 110 mee. Dat komt grosso modo neer op een verhoging van uw fictief (maar wel werkelijk belastbaar…) inkomen van een 3,17%.

 

Laat u niet wijsmaken dat dit een kleine verhoging is, vergelijk maar gewoon met de index…
Anderzijds kunnen we er nu met z’n allen weer wat lustiger op los tuffen: aan de pomp hebben we namelijk al triestiger tijden gekend... Jammer genoeg is dat ook onze overheid opgevallen en broedt men al naarstig op een plannetje om de daling van de dieselprijzen te gaan temperen met een herintrede van het Cliquetsysteem. In ons zwaar belast landje geldt nu eenmaal nog steeds het adagium: al gaat een meevaller nog zo snel, de fiscus nekt die wel…

Schudt ende beeft, gij aandelenbezitter!

We worden al bijna een jaar geconfronteerd met het doembeeld van de belastbaarheid van de meerwaarde op aandelen. De PS had daar een speerpunt van gemaakt in haar campagne. Blijkbaar heeft die bacterie zich ook genesteld in CD&V-hoofden en zeker ook in vakbondshoofden, waardoor het wellicht zeer moeilijk zal worden voor deze regering om deze socialistische maatregel in te voeren. En dat nu dat er voor de eerste keer in 25 jaar geen PS in de regering te bespeuren valt. U weet dat het woord “surrealistisch” bijna niet kan achterwege blijven in een zin waar ook het woord “België” in voorkomt…

 

Wat men de Coucke-taks is gaan noemen, maar intussen evengoed de Ide-belasting of de Balcaen-afroming of zelfs de impôt-Fornieri zou kunnen heten, lijkt echter getemperd te worden voor de gewone ondernemer. Wie zijn/haar aandelen voor een lange periode zou aangehouden hebben, bijvoorbeeld in het kader van het ontwikkelen van een beroepsloopbaan, zou vrijgesteld worden. We horen termijnen van 1 jaar, 3 jaar, 5 jaar. We duimen dat het zo kan blijven dat een ondernemer, na een heel of half leven wroeten in zijn zaak, de aandelen kan verkopen zonder dan opnieuw te moeten geconfronteerd worden met een onzichtbare aandeelhouder, die zich nooit laat zien, die zeker in kwade dagen nooit aan uw zijde zal staan, maar die in goede dagen ineens 25% of zo van het vet van de soep komt opeisen! Mocht men alle andere belastingen redelijk maken (en dus het overheidsbeslag reduceren van pakweg 54% nu naar een 25% of 30% [dromen staat vrij, ‘k weet het], dan zal u ons niet meer horen. Maar tussen droom en daad, staan wetten en misschien geen praktische, maar dan toch allerhande-zakkenvullende-belangen-groepen-bezwaren…

 

Wat we zelf doen, doen we beter!

 

De oude lijfspreuk van Gaston Geens (géén familie van onze huidige Koen Geens) indachtig, wijzigt Vlaanderen het geweer van schouder wat betreft de zwarte en witte lijst inzake successieplanning. De federale overheid had die lijsten opgesteld zodat we eigenlijk wel wat duidelijkheid kregen in de zin van “Wee uw gebeente als ge iets uitvoert dat op de zwarte lijst vermeld staat” en “Slaap op uw 2 oren als ge iets doet dat op de witte lijst staat”.

 

Nu Vlaanderen bevoegd wordt voor de successiebelastingen
(die we vanaf nu “erfbelastingen” moeten noemen), beslissen ze ineens de witte lijst af te schaffen. Potvermilledikke! Zeggen wanneer ze ons zullen komen roosteren, dat kunnen ze, maar vertrouwen geven aan menskes die ter goeder trouw voor hun centjes en kroost willen zorgen, dat moet argwanend bekeken worden.

Daarenboven verklaren ze nu ook dat testamentaire technieken voortaan mogelijks ook als misbruik zouden kunnen beschouwd worden. Stel u dat voor!

 

Ge bereidt iets voor, niemand kan u met reden zeggen dat het niet koosjer is, maar ook niemand kan u zeggen dat het niet zal gecontesteerd worden. Op die manier Sint Pieter gaan opzoeken is ook ver van wat men vredig inslapen noemt! Erg!

 

We gaan toch ne keer in alle Vlaamse steden aan het stadhuis de Laffercurve moeten in het bordes gaan beitelen: hoe moeilijker je het de mensen fiscaal maakt, hoe meer moeite ze zullen doen om naast uw potje te piesen; hoe redelijker je bent, hoe vlotter de ontvangsten binnenstromen. Vlaanderen leek dat begrepen te hebben met de spectaculaire verlaging van schenkings- en successierechten op familiebedrijven die we sedert jaren kennen. Maar blijkbaar zijn de regelneven nu aan zet en niet de facilitators, jammer!

 

Auteur: Jan Baert